Sa gitna ng matinding hinagpis at galit ng publiko, isang nakakabiglang rebelasyon ang lumitaw kaugnay sa pagbagsak ng Boeing 787 ng isang kilalang airline sa India. Matapos ang mga linggo ng katahimikan at imbestigasyong tila paikot-ikot, isinapubliko ang ulat na nagpapakita na hindi ito simpleng teknikal na aberya — kundi maaaring resulta ng kapabayaan at sadyang pagtatakip.

Ayon sa lumabas na impormasyon mula sa isang source na may malalim na koneksyon sa loob ng kumpanya, ilang buwan bago ang insidente ay may paulit-ulit na ulat ukol sa malfunctions sa ilang bahagi ng Boeing 787 fleet. Lalo na sa electrical systems at sensor modules, na ilang beses na raw nagkaroon ng warning alerts habang nasa himpapawid. Ngunit sa halip na itigil ang operasyon para sa masusing inspeksyon, ang airline umano ay piniling ipagpatuloy ang biyahe.

Ang mas nakakabahala pa, ayon sa insider, ay ang internal pressure na natatanggap ng mga engineer at technician na i-clear ang mga eroplano kahit may natitirang issue. Ilan sa kanila ang nagsabing may banta ng suspension o reassignment kung sila ay mag-uulat ng problema na magdudulot ng delay o kanselasyon ng flight.

Isa sa mga dokumento na inilabas ay nagpapakita ng isang maintenance log na may entry tungkol sa parehong sasakyang-lupa na bumagsak — tatlong araw bago ang aksidente, may naitalang failure sa autopilot feedback mechanism, ngunit walang indikasyon kung ito’y naayos o binigyan ng pansin. Ang ganitong impormasyon ay tila hindi naipasa sa mga awtoridad ng civil aviation, na karaniwang dapat tumanggap ng mga ganitong uri ng ulat.

Lumalabas din na may koneksyon ang ilang senior executives ng airline sa third-party maintenance contractor na inupahan para sa technical checks. Isa umano sa mga opisyal ng kumpanya ay dating consultant ng naturang contractor — bagay na ngayon ay pinaghihinalaan ng ilang mambabatas na conflict of interest.

Ang flight recorder ng nasabing eroplano ay nag-ulat ng ilang minuto ng critical system failure na hindi agad narespondehan ng crew — posibleng dahil sa maling datos na ibinibigay ng malfunctioning sensors. Ang audio recordings sa cockpit ay nagpakita rin ng panic at kalituhan ng mga piloto, na tila hindi sanay o hindi handa sa ganitong sitwasyon.

Ang pamilya ng mga biktima ay nananawagan ng malalimang imbestigasyon, hindi lamang para sa hustisya kundi para masiguro na wala nang ibang buhay ang malalagay sa panganib dahil sa corporate negligence. Sa social media, kaliwa’t kanan ang panawagan para sa transparency at accountability. Marami ang nagtatanong: ilang iba pang flight ng airline na ito ang lumipad habang may depekto, ngunit hindi nalaman ng publiko?

Sa kasalukuyan, ang airline ay naglabas lamang ng maikli at tipikal na pahayag ng pakikiramay. Wala pang opisyal na pag-ako ng responsibilidad o pagsisibak sa mga sangkot na opisyal. Ngunit ayon sa ilang ulat, may internal crisis meeting na ginanap at ilang high-level resignations ang inaasahan.

Ito ay hindi lamang kwento ng isang pagbagsak ng eroplano. Isa itong paalala kung paanong sa likod ng bawat flight ay dapat mayroong integridad, pananagutan, at higit sa lahat — tunay na malasakit sa buhay ng mga pasahero. Ang tanong ngayon: may mananagot ba, o isa na namang trahedya ang malilimutan?